नौका विहार:

अहं ग्रीष्मावकाशे चंडीगढं गत:। तत्र वयं प्रसिद्ध सुक्षणं सरोवर प्राप्ता। सर्वेषां अभिलाष: अभगवत् यत् नौका विहार: करणीय:। वयं शीघ्र एवं नौका अस्थानं प्राप्ता:।

तत्र नौकाविहारस्य प्रतिजनं पजरूपक्म शुल्कं आसीत्। वयं तदनुसारम् शुल्क दत्वा नौकायां स्थिता:। अस्माकं नौका अतीव सुपुपटा: रम्या च आसीत् नौका चालक: अरित्रद्वयस्य ग्रहणं कृत्व नौकाभ् अचालयत्। वयम् सर्व नौका चालकस्य कार्यं कुत हलेन आपश्याम क्रमशः आरित्र ग्रहर् मामपि रुचि: आशीत्।

एकस्मिन् अरित्रे कुशलोयुवा चालक: अन्यस्मिन् च अहम् स्थितौ। नौका चालकस्य नेतृत्वे तस्य संकेतानुसारं भयापि चालनं आरब्ध:।

सरोवरस्य परिसर: रम्य: आसीत्। सरोवर यत्र तत्र बहब: नौका चलंति स्म। तद दृष्टता अस्माभि: अपि सहगानं आरब्धम्। मधुरंणयानेन् मध्ये मध्ये करतल ध्वनेन् अस्माकं श्रमो विनष्ट:। अस्माकं यन: सुशरीरेषु च नवस्फूर्तिम् पद न्यधात्। इत्यं असमाक नौकाविहार: संपूर्ण:।