धर्मो रक्षति रक्षितः

मानवजीवन धर्मेण पोषित भवति अस्मांक समाजे पगे-पगे धर्मस्य चर्चा भवति। भारतीय समाज तस्य पालन श्रद्धाया करोति । महाभारते भीष्मपितामहः युधिष्ठिरं उपदेशयति यत् धर्मस्य दशा लक्षणाः भवति ।

दमाक्षमा धृतिस्तेजः सन्तोषः सत्यवादिताः हीरहिंसाऽव्यसनिता दाक्ष्यं चेति दशलक्षणम् ॥

अर्थात् अस्माकं संस्कृति कथयति यत् तथ इन्द्रिय निग्रह कर्त्तव्यः क्षगा युक्त भवेत् धैर्यसम्पन्नः तेजस्वी सन्तोषयुक्त च सत्याचरणं कर्तव्यः । लज्जा अहिसा, व्यसनरहित कर्मकुशलता इत्यादि अपि धर्मस्य एवं लक्षणाः सन्ति। यदा मनुष्य अधार्मिक भवति तदा सः अगुण युक्तः भवति संसारे तिरस्कार लभेत अवनति प्राप्त करोति अपयश लब्या परलोकस्य यत्रा अपि अशुभ करोति ।अतः सत्यं यत् यः जनः धर्मस्य पालनम् करोति सः एवं उन्नति लब्बा यश प्राप्तति अन्ते परलोके अपि शुभगति लभति। धर्मः मानवजीवन एवं नैव सम्पूर्ण जीव लोकस्य रक्षा करोति ।

भगवतगीतायां श्रीकृष्णः स्वयं अकथयत् ।

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत।

अभ्युत्थानं धर्मस्य तदात्मानं श्रृजाम्यहम् ॥

यः धर्मपरिपालनं करोति सः एवं सज्जनः भवति साधुः अपि कथ्यते। साधुजनस्य रक्षा नारायणः स्वयं करोति यतः

परित्राणाय साधुनाम विनाशाय च दुष्कृताम् । धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भावानि युगे युगे ॥